
امام جعفر صادق عليه السلام:
ولادت: 17 ربيع الاول سال 83 قمري در مدينة منوره
شهادت: 25 شوال سال 148
مَدفن: قبرستان بقيع که امروز، نماد مظلوميّت امامان معصوم و شيعيان آنهاست.
کنيه: ابوعبدالله القاب: صادق، فاضل، کامل،صابر، طاهر، باقي، منجي
حضرت امام جعفر صادق عليه السلام در مکتب انسان ساز خود، هزاران شاگرد تربيت کردند که بسياري از آنان، در شاخه هاي مختلف علوم و معارف، در زمرة بزرگان محسوب مي شوند.
علت انتشار علوم آن حضرت و كثرت كسانى كه از محضر ايشان كسب فيض كرده اند اين است كه آن بزرگوار،اواخر حكومتبنى اميه و اوايل حكومتبنى عباس را درك كرده بود. آن حضرت حكومتبنىاميه را در زمانى كه به افول و ضعف گراييده بود درك كرد و توانستبا كم شدن فشار حكومت، علوم پدران گرامىاش را انتشار دهد. همچنين در آغازحكومتبنى عباس، هنوز خاندان ابوطالب مورد حسد شديد واقع نشده بودند و بنىعباس، خود را حكومتى برخاسته از نسل هاشم مىپنداشتند و امام صادق عليه السلام را از مفاخرخود حساب مىكردند. لذا آن حضرت با آزادى بيشترى به تعليم شاگردان و نشرعلوم همت گمارد.
از آن حضرت در تفسير و علم كلام و ردّ دهريّون، روايات بىشمارى نقل شده که كتاب«توحيد مُفضّل» نمونهاى در اين باب است. همچنين از پاسخهاى آن حضرت در خصوصسؤالات فقهى و غيره كتابهاى فراوان و ارزشمندى تدوين شده است. اصول مهم و اساسىِ علماصول فقه از آن حضرت فرا گرفته شده و چهار صد تاليف از چهار صد نويسنده دربارةپاسخهاى آن حضرت در زمينه سؤالات اصول فقه، پديد آمده كه به نام « الاصول الاربع مائه»مشهور است.
امام جعفر صادق عليه السلام به هنگام شهادت، شصت و پنج سال داشتند و بيش از ساير معصومين، در اين دنيا حيات ظاهري داشتند و اين، فاجعه اي بزرگ و دردي جانکاه است که هيچ يک از اين چهارده نور پاک، به مرگ طبيعي از دنيا نرفته اند؛ همگي يا کُشتة زهر جفا يا شهيدِ شمشيرِ اشقيا بوده اند. هر چند حوادث روزگار نگذاشت اين مفسّر معصوم قرآن، پرده از حقايق کتاب خدا بردارد، ولي در فرصت کوتاهي که براي ششمين اختر فروزان آسمان هدايت پيش آمد، شاهراه مذهب حق را براي رهروان راه معرفت و عبوديت گشود و فطرت تشنة انسانيت را به آب حياتِ معرفت سيراب کرد.
نمونه هايي از مکارم حضرت:
1- مردي از حاجيان در مدينه از خواب بيدار شد، توهّم کرد که هميان او را دزديده اند. ديد آن حضرت مشغول نماز است. دامن آن حضرت را گرفت و گفت: تو هميان مرا برداشته اي! حضرت فرمود: در هميان تو چه بود؟ گفت: هزار دينار. او را به خانه برد و هزار دينار به او داد. چون آن مرد به خانه بازگشت، هميان خود را يافت. نزد حضرت بازگشت تا هزار دينار را باز گردانَد. حضرت نپذيرفتند و فرمودند: چيزي که از دست من خارج شد، به من باز نخواهد گشت. آن مرد که حضرت را نمي شناخت و از بزرگواري ايشان متعجب شده بود، پرسيد: اين مرد کيست؟ گفتند: جعفر بن محمّد عليه السلام است. گفت: چنين کاري از مانندِ چنين کسي سر مي زند! بحارالانوار، ج47، ص23
2- شخصي مي گويد: «شبي باران مي باريد و من پشت سر امام صادق عليه السلام مي رفتم که چيزي روي زمين افتاد. رفتم و سلام کردم. فرمود: جستجو کن و آنچه روي زمين يافتي به من بده. ديدم تکه هاي نان پراکنده شده است. آنها را جمع کردم و به امام دادم. انباني از نان بود که حضرت به دوش مي کشيد. گفتم: اجازه بدهيد من اين انبان را بردارم و به مقصد برسانم. فرمود: من از تو به اين کار سزاوارترم. ولي تو نيز با من بيا. با حضرت به جايي رفتيم که جمعي خوابيده بودند. حضرت نانها را زير جامة يکايک آنها گذاشت. چون از رسيدگي به آنها فارغ شديم، بازگشتيم. گفتم: فدايت شوم. آيا آنها معرفت به حق داشتند؟ فرمود: اگر به مذهب حق معرفت داشتند، با آنها حتّي تا تقسيم نمک هم مواسات مي کردم.»
بحارالانوار، ج47، ص20
کلماتي گهربار از حضرت:
* خداوند بنده اي را از ذلت گناه به سوي عزت تقوا نرساند، جز اينکه او را بدون مال، بي نيازي بخشيد و بدون قوم و عشيره، عزّت داد و بدون معاشرت با بشري، انس و آرامش عنايت کرد.
* پارسا کسي است که از ارتکاب حرامهاي الهي باز ايستد.
* خداوند اهل مداراست و مدارا را دوست دارد.
* همانا مرد مرتکب گناهي مي شود و در نتيجه، از نماز شب محروم مي ماند. حقيقتاً کردار زشت از چاقويي که در گوشت فرو مي رود، سريعتر در صاحب خود اثر مي کند.
* پايين ترين درجة کفر، تکبِر ورزيدن است.
* در روز قيامت حسرت کسي از همه بيشتر است که کار نيکي را ستوده، ولي خود بر خلاف آن عمل کرده است.
* کسي که زياد با دنيا گره خورده باشد، حسرت و اندوهش هنگام جدايي از آن بيشتر خواهد بود.
* همانا هرگاه خداوند خير بنده اي را اراده کند و آن بنده، مرتکب گناهي شود، به دنبال آن گناه، خداوند او را عقوبتي مي کند و استغفار را به ياد او مي اورد.
* خداوند عزّوجل به خاطر توبة بندة مومنش شادمان مي شود، همانند شادمانيِ يکي از شما زماني که گمشدة خود را مي يابد. همة احاديث برگرفته از جهاد النفس وسائل الشيعه
ششمين حجت و امام امم حامل عرش علم در عالم
در زمين، هادىِ به حق ناطق اسمُه عند اهل السماء، اَلصّادق
صادق و شمع جمع صدّيقين جعفر و بحر علم و حقّ و يقين
يكّه تاز مدارج عرفان ترجمان حقايق قرآن
گرگشايد لب آن عليم حكيم گوش جان بسپرد مسيح و كليم
عقل در درك علم او حيران غرق درياى حكمتش لقمان
قلب او قطب عالم امكان يا «علَى العرش اِستوَى الرّحمن»
سرّ حق در ضمير او مكنون عزم او متصل بـِـ «كُن فيكون»
دست گيتى گداى دامن او آسمان خوشه چين خرمن او
از دَم او دميد جان به جهان شد عيان سرّ «عَلّمَ الانسان»
مذهب او چراغ راه بشر مكتبش علم اول و آخر
آنچه آورده جبرئيل امين شده اِحصا در آن امام مبين
صبح صادق برفت و زين ماتم شد سيه پوش، عالم و آدم
----------------------------------


طرح ختم
صلوات میلاد منجی الی عاشورای حسینی(سال دوم)
جهت سلامتی و تعجیل در
فرج آقا امام زمان ارواحنا فداه
جهت ثبت نام کلیک کنید (.....)
اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

نوشته شده در سه شنبه
1388/07/21ساعت 19:45  توسط مسافر زمان(منتظر ناشناس)
|